การได้เผชิญหน้ากับแชมป์ยุโรปควรจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดช่วงหนึ่งในอาชีพของนักเตะ แต่สำหรับนิโคล โคซโลวา กองหน้าทีมชาติยูเครน มันกลับเต็มไปด้วยความเศร้าโศกปนอยู่ด้วย
โคซโลวาอยากจะเป็นเจ้าบ้านในการแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลกนัดหน้าที่กรุงเคียฟ แต่การรุกรานของรัสเซียที่ยังคงดำเนินอยู่ทำให้เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้
แทนที่จะเล่นที่บ้าน นัดนี้จะจัดขึ้นที่อันตัลยา ประเทศตุรกี ยูเครนไม่สามารถเป็นเจ้าบ้านในการแข่งขันบนแผ่นดินบ้านเกิดมาเป็นเวลากว่า 4 ปีแล้ว
ความรู้สึกโกรธแค้นที่ไม่ได้เล่นหน้าแฟนบ้าน
“ความโกรธแค้น” โคซโลวาตอบเมื่อถูกถามเกี่ยวกับอารมณ์ของเธอที่ไม่สามารถเล่นต่อหน้าแฟนบอลบ้านเกิดได้
“มันไม่ยุติธรรมสำหรับนักเตะ ไม่ยุติธรรมสำหรับประเทศ แต่เราก็ซาบซึ้งใจที่ยังสามารถเล่นและเป็นตัวแทนประเทศได้”
“นักเตะหญิงหลายคนไม่บ่น ผมคิดว่านั่นคือทัศนคติของคนยูเครน ชีวิตต้องดำเนินต่อไป แต่ก็ปิดบังความยากลำบากไม่ได้ โดยเฉพาะช่วงนี้ที่หน้าหนาวหนาวจัดและไฟฟ้าจำกัดมาก”
ความท้าทายของการเล่นฟุตบอลท่ามกลางสงคราม
โคซโลวาซึ่งเกิดที่แคนาดาได้ย้ายมาเล่นให้กับ Glasgow City ในสกอตแลนด์จากแชมป์ยูเครนอย่าง Vorskla Poltava ในปี 2024 แต่นักเตะส่วนใหญ่ของทีมชาติยูเครนยังคงอาศัยและเล่นในประเทศบ้านเกิด
“คุณต้องปรับตัว” เธอกล่าว “ตัวอย่างเช่น สโมสรที่ผมเคยอยู่ พวกเขา [รัสเซีย] โจมตีสถานที่ฝึกซ้อมแห่งหนึ่งของเราเมื่อสองสามสัปดาห์ที่แล้ว ตอนนี้สนามนั้นใช้ไม่ได้แล้ว”
“ในอพาร์ตเมนต์ของผม มีหลายครั้งที่เราไม่มีน้ำหรือไฟฟ้า เราต้องไปอาบน้ำที่สนามกีฬาเพราะสนามมีน้ำแต่บ้านเราไม่มี”
การแข่งขันฟุตบอล 90 นาทีมักจะกลายเป็น 5 ชั่วโมง เพราะทุกครั้งที่มีเสียงไซเรนเตือนภัยทางอากาศ พวกเขาต้องหยุดเข้าไปหลบภัยในอาคาร ส่วนใหญ่เกมจะเริ่มตั้งแต่ 11 โมงเช้าหatau 12 โมงเที่ยงเพราะจะมีเสียงไซเรนน้อยกว่า
การเดินทางที่ยากลำบากสู่เกมเหย้า
การแข่งขันครั้งสุดท้ายของยูเครนที่จัดบนสนามบ้านเกิดคือในปี 2021 นับจากนั้นมา การแข่งขันระดับทีมชาติจะจัดที่สนามกลาง แต่การออกจากประเทศไม่ใช่เรื่องง่าย
“นักเตะหญิงต้องเดินทาง 2 วันเพื่อไปตุรกี แม้จะเป็นเกมเหย้า แต่โชคร้ายที่มันไม่ใช่” โคซโลวากล่าว
นักเตะต้องเดินทางไปกรุงเคียฟก่อน จากนั้นใช้เวลาเดินทางด้วยรถไฟ 15 ชั่วโมงพร้อมกับการรอที่ด่านชายแดน 5 ชั่วโมง บางครั้งมากกว่านั้น จึงจะได้ขึ้นเที่ยวบินเที่ยงคืนไปตุรกี ใช้เวลาทั้งหมดอย่างน้อย 24 ชั่วโมงสำหรับทุกการเดินทาง
แม้จะเผชิญกับความไม่แน่นอนทั้งที่บ้านและระหว่างทาง โคซโลวายังคงรู้สึกถึงสิ่งที่อธิบายไม่ได้เมื่อสวมเสื้อทีมชาติยูเครน
“เรากำลังเล่นเพื่อบางสิ่งที่มากกว่าตัวเราเอง เมื่อเราก้าวลงสู่สนาม เรามักจะเตือนตัวเองเสมอว่าเราเล่นเพื่อใครและเพื่ออะไร”
โคซโลวาหวังว่าเธอจะอยู่ในสนามในวันที่ฟุตบอลระดับทีมชาติกลับมาสู่ยูเครนอีกครั้ง “ผมคงจะพูดไม่ออก แม้แต่ตอนนี้ ทุกเกมทีมชาติที่ผมเล่น เมื่อผมยืนฟังเพลงชาติ การได้ยินมันอีกครั้งและได้ยินเราร้องเพลงมันเป็นช่วงเวลาที่อารมณ์หวั่นไหวและพาเรากลับไปสู่บ้าน”
สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับตารางการแข่งขันที่จะมาถึง สามารถดูได้ที่ ที่นี่
“หวังว่ามันจะมาเร็วกว่าช้า เราทุกคนหวังในวันที่เราจะได้เล่นเกมบ้านได้ ตอนนี้การเล่นเกมบ้านในตุรกี โปแลนด์ หรือที่ไหนก็ตามที่เป็นไปได้กลายเป็นเรื่องปกติไป ในขณะนี้นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด เราทุกคนรู้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือให้สงครามจบลงโดยเร็วที่สุด”
